|
Aanwezig waren Inez (gastvrouw), Patricia, Patrick, Hans, Michiel en ik (Frank).
Dit boek gaf weer eens enige aanleiding voor diskussie.
We vonden het allemaal de moeite van het lezen waard. We waren het er eigenlijk ook snel over eens dat dit boek toch geen aanleiding zou kunnen zijn voor de ophef die het veroorzaakt schijnt te hebben. Tuurlijk, hippies, homo's, vego's, lefties, juppen, etc krijgen er flink van langs, maar daar hoeft toch niemand van wakker te liggen. Zal wel een publicitaire actie zijn van de uitgever dus.
Waar we het niet over eens waren was het laatste hoofdstukje van het boek, waar de verteller verteld waar het onderzoek van Michel toe heeft geleid.
Inez en Hans vinden dit wel sterk omdat het een soort vraagteken zet bij de vraag waar 'dit naar toe moet'.
Ik vind het een enorme afknapper omdat het naar mijn idee het in het boek opgebouwde beeld van 'uitzichtloos nihilisme', of misschien 'zorgeloze nutteloosheid van het bestaan' zo door het ijs laat zakken in een poging een hermetisch slot aan het boek te bakken.
Hans en Inez vinden dat de maatschappij van klonen een mogelijk gevolg is van het doorredeneren van de problemen die Houellebecq in het boek aan de orde stelt (strijd tussen de sexes, individualisme, ...). Ik vind dat niet.
|